Nog geen reacties

Crossduatlon Westrozebeke 2017 door Jochen Beernaert

Een crossduatlon gedaan vandaag : deze morgen eerst even gaan zwemmen, kwestie van er een nuttige trainingsdag van te maken. En dan rond de middag richting de Westhinder zonder veel ambities, als kersverse papa heb ik misschien wel eens een hapje te veel gegeten.

Aankomen, inschrijven en snel het fietsparcours eens afbollen. Ik was aangenaam verrast, beetje op en af, redelijk vettig en een paar vrij technische passages. Tijdens deze verkenning vielen de eerste druppels, schuilen in de auto dus, opwarmen kon straks nog wel even.

Aangezien het maar bleef regenen mijn bolide toch maar in de wissel gedropt en aan mijn opwarming begonnen. Rondje gelopen, dat ging ook al op en af, voldoende om warm te krijgen.

Voor de start kregen we nog de traditionele briefing in de regen, drie rondjes lopen, drie rondjes fietsen en opnieuw drie rondjes lopen. Heerlijk simpel toch? 1,2,3. Start!

Ik draaide de gas meteen goed open, zo kreeg ik lekker warm en kon ik eens voelen of mijn (naar mijn normen) vele loop kilometers een effect zouden hebben. Ik voel me goed en hou naar mijn gevoel een mooi tempo aan, en toch loopt er zoveel volk voor mij uit ! Snel werp ik een blik op mijn polar om mijn tempo te checken, zag ik daar nu echt een 3’xx staan? Bij het ingaan van de derde loopronde geef ik wat extra gas, straks mag ik gaan fietsen en dan vlammen we wel weer wat mensen voorbij.

“Extra loopronde”, “extra loopronde” hoor ik roepen als ik richting wisselzone sprint. Nee dank u zeggen mijn benen, longen en hart. Gelukkig zegt mijn hoofd dat toch de wisselzone binnen lopen geen optie is. Vier toerkes lopen ipv drie, daar gaat de heerlijk simpele briefing dus… Bleek dat de koplopers in het zog van de “voorfietser” na drie rondes niet afgeslagen hadden, oplossing : iedereen loopt er vier !

Na die extra loopronde sprint ik net iets minder snel T 1 binnen dan voorzien op positie 50 ofzo, maar zeker tevreden met een tempo van 3’55/km! Helmpje op en fietsen maar!

Het plan was, rustig fietsen, een beetje in de wielen hangen en nog eens vlammen in het finale loopnummer. Alleen, als Jochen op een fiets zit, en er hangt een nummer op zijn gat, dan gaat dat niet om rustig te rijden. Op de weg lukt dat nog net, maar als we het eerste stukje offroad indraaien wil ik toch op kop zitten om valpartijen te ontwijken. Dit vertel ik mezelf toch… Eens terug op de weg zit er niemand meer in mijn wiel. Dan rij ik toch maar naar dat groepje voor mij. Oh, en kijk, ze rijden hier lelijk in de weg op de vettige stukken, toch maar beter op kop fietsen. En zo fiets ik een klein uur van wiel naar wiel, slechts zelden rijden mensen me voorbij, op die paar stuurfouten na verloopt het fietsen goed.

Na 3 ronden mogen we T 2 binnen, stiekem hoopte ik dat ze opnieuw gingen roepen: “extra ronde”, maar ik had niet zoveel geluk. Positie 28, goed gereden en nog iets over gehouden. En nu, drie ronden overleven, of vier? Of twee? Oh ja, twee, dat zou leuk zijn! Nope, drie ronden verzekeren ze me.

Ik voel meteen dat ik niet dat zelfde tempo van het eerste lopen haal, maar echt traag is het nu ook niet. 4’30/km: niet slecht, zeker niet super, maar niet slecht. Rond de 30ste over de meet. 22ste individuele deelnemer. Not so bad, rekening houdende met mijn gebrek aan form!

Conclusie: ik ga nog veel moeten trainen en wat minder moeten eten en drinken, maar dit was een mooie start voor seizoen 2017!

Blijft nog de vraag, drie of vier Kwaremonts vanavond…

 

Reacties zijn gesloten.