• 27527171101 28294dfe2f k
  • 26995795583 fe572146b3 k
  • 27605003515 84c1a1d6b9 k
  • PLRtri_07
  • PLRtri_05
  • 27528561651 55970ce7c0 k
  • 27604156315 958cee7df7 k
  • PLRtri_01

Veel bekend volk op de Nieuwjaarsreceptie in het cafetaria van het Spillebad.
Dat de sfeer er in zat bewijzen onderstaande beelden...
Het seizoen 2017 werd goed ingezet !

Omdat het in een grote club niet evident is om iedereen te kennen, is het de bedoeling  om regelmatig  iemand van de club in de kijker te stellen op de website. Onze club telt een aantal koppels waarvan beiden de triatlonsport beoefenen. Het leek ons leuk om enkele daarvan in een dubbelinterview aan het woord te laten. Elke en Ricardo bijten de spits af en laten ons meegenieten van hun enthousiasme. Veel leesgenot !

Lees meer: Het licht op Elke en Ricardo

Vanwege de trainers en het bestuur van TTR

Altijd fijn om te lezen hoe nieuwe TTR-leden hun voorbije seizoen ervaren hebben. Kurt kwam erbij, ging ervoor en laat ons mee genieten van zijn eerste TTR-jaar.

Weet jij nog waar je was toen je besloot lid te worden van TTR? Ik was les aan ’t geven. Halfweg november 2015 : ik had me al eerder willen inschrijven, maar had de info-avond gemist en was te laat. Op de wachtlijst dan maar zonder veel hoop. Die maandagavond in lokaal 22 kreeg ik een mail dat er enkele plaatsen waren vrijgekomen. Ik in de pauze hals over kop naar huis gebeld. “Mia, laat alles vallen, je moet nu meteen da geld overschrijven. Neen, ‘tkan niet wachten.” En zodoende.

Een verleden in de duursport had ik niet. Zwemmen kon ik niet, ik kende nauwelijks het verschil tussen een buiten- en binnenband, ik kon alleen lang lopen. En nog maar recent hoor. Om het afscheid van een van mijn beste vrienden te verwerken –hij stierf enkele jaren geleden aan kanker- kwam het in mij op een marathon te lopen. Eigenlijk een soort belofte tijdens zijn laatste maanden. Je weet hoe intens momenten zijn als de dood om de hoek loert. Link daaraan een vroegtijdige midlifecrisis en mijn harde keikop en ik was vertrokken. Ondertussen kan ik niet meer zonder lopen. Supertof! Maar niet altijd : in weer en wind, tegen heug en meug, kort en snel, lang en traag, met een halve houten kop of een feestje in de benen, en alweer die pijn in de kuit, … Veelal alleen, en zonder concreet doel.

Lees meer: Mijn eerste jaar bij TTR

Pagina 1 van 13

Ledenlogin